NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
CHA MIN I JANG HEE-JIN
ZAPRASZAMY NA NASZ ŚLUB
Abonent jest niedostępny. Proszę zostawić...
Hee-jin!
Proszę, otwórz drzwi! Hee-jin!
Przepraszam. Odwołajmy ślub.
Chyba jednak nie dam rady
do końca życia budzić się i jeść posiłków przy twojej brzydkiej gębie.
Wybacz, jestem na to za słaba.
Kurde, ale wysoko.
Bardzo wysoko.
Dam radę.
Uda mi się!
Jednak nie dam rady.
Czemu tyle razy do mnie dzwonił?
SE-YEON
Oddzwaniam, a on nie odbiera?
SE-YEON
Halo? Cześć, Min.
Cha Min?
- Se-yeon! - Halo?
Se-yeon, pomocy!
Zaraz spadnę i się zabiję!
Gdzie jesteś? Co się dzieje?
Jeśli dzwonię nie w porę, pogadamy później.
Nie będzie żadnego „później”!
Nie rozłączaj się!
Zaraz zginę!
To wszystko przez ciebie.
Gdybyś nie przedstawiła mnie Hee-jin...
Gdybyś zaakceptowała moje uczucia do ciebie,
nie doszłoby do tego.
Zawsze wyżywasz się na mnie, gdy masz doła.
Jeśli o to chodzi, to się rozłączam.
Halo? Min?
Min?
Co to było?
- Jest pani. - Witam.
- Proszę. - Dziękuję.
Życie i śmierć podlegają opatrzności.
W obliczu śmierci nie ma rzeczy niemożliwych do zrobienia.
Także wierzyłam, że życiem i śmiercią
kieruje opatrzność.
Do czasu, gdy powstaliśmy z martwych.
Do czasu, gdy Otchłań trafiła w ręce Mina i moje.
ODCINEK 1
24 GODZINY PRZED ŚMIERCIĄ GO SE-YEON
NIECH ŻYJE KRÓL CZĘŚĆ 7
Co ty tutaj robisz?
Niezbyt ładny tu widok.
Cześć.
Pozwól mi zająć się tą sprawą.
To twój przyjaciel ze studiów prawniczych.
- Oszczędź sobie... - Nie, to moja sprawa.
Został zaatakowany przez seryjnego mordercę z Eomsan-dong.
A nie naśladowcę? Jest nieaktywny od czterech lat.
To na pewno on.
Ten sam sposób działania, narzędzie zbrodni także.
Zabito go tak samo jak ofiarę w 2000 roku.
Gnojek chce, bym to ja go złapała.
Ukrywał się,
ale pojawił się znowu, gdy zostawiłeś tę sprawę.
SALA OPERACYJNA
Panie doktorze, co z moim mężem?
Proszę się nie martwić.
Operacja się powiodła.
Proszę wstać.
Dziękuję, doktorze.
- Nie płacz, mamusiu. - Dziękuję.
W porządku.
Tacie nic nie jest.
Hej, mały.
Może lizaka?
Jak będziesz płakać, jeszcze bardziej zasmucisz mamę.
No już, wystarczy.
Wystarczy.
Dobry chłopak.
To dla ciebie.
Dziękuję, doktorze.
Bardzo dziękuję.
Przepraszam.
W porządku. Nic się nie stało.
Jedziesz do biura?
Podwiozę cię.
Spałaś tylko dwie godziny.
Ja poprowadzę, a ty się trochę zdrzemnij.
Nie załamałam się.
Nie musisz się martwić.
Wiem. Muzyka jest dla mnie.
Żeni się?
Kilka miesięcy temu mówił, że kocha ciebie.
Tak jakoś wyszło.
Przez 20 lat był w tobie zakochany.
Skąd ta nagła zmiana?
Nie mam pojęcia.
Nie tylko kobiety łatwo zmieniają zdanie.
Jego 20-letnia miłość
wyleciała przez okno, gdy poznał kogoś, kto go polubił.
Też mi miłość.
Teraz żałujesz, gdy jest już zajęty?
Żałuję? Serio?
Jestem Go Se-yeon.
Widziałeś, jak on wygląda?
- Daleko mu do kogoś w moim typie. - Mimo to pozwoliłaś mu
być koło siebie przez 20 lat.
Zbyt długo go kokietowałaś.
Ej! Jaja sobie robisz?
Tego właśnie nienawidzę w związkach.
Poza tym nigdy go o nic nie prosiłam. To był jego wybór.
Już lepsza awantura niż oglądanie cię załamanej.
Nie jestem załamana
i nie robiłam ci awantury.
Skoro tak mówisz.
Naprawdę. Nie wierzysz mi?
15 GODZIN PRZED ŚMIERCIĄ
Rozumiem.
- Nie jestem ani załamana, ani zła. - Już dobra.
Kto tam?
DRZWI WEJŚCIOWE
Czemu przyszły tak wcześnie?
Nie do wiary.
Mówiłam, żebyś tak nisko nie latał.
Wróć do ludzkiej postaci.
O rany.
Musiałeś narobić kłopotów ostatniego dnia.
Zrobiłeś to celowo.
Wzięłam to na darmo?
Działa. Włączył się.
Telefon znowu działa...
Co ty robisz z Otchłanią?
Przywrócę go do życia.
Genialne.
Na pewno zadziałało.
Czemu się nie budzi?
Jego twarz wygląda inaczej niż przed śmiercią.
Wygląda lepiej przez tę krew?
Jejku.
O rany.
Kim wy jesteście?
Ocknąłeś się, Cha Min?
Jesteś Żniwiarzem Dusz?
Jestem w niebie?
Wygląda jak Korea.
Bo jesteś w Korei.
Pyeonggu-eup w prowincji Gyeonggi, Yangchon 5-ri.
Nie umarłeś.
Co się stało?
Co to ma być?
Pozwól, że wyjaśnię, żebyś mógł to zrozumieć.
Miałeś wypadek,
ale nie umarłeś.
W sumie to narodziłeś się na nowo
z twarzą, która ułatwi ci resztę życia.
Zgadza się.
- Tak. - Tak.
Odrodziłem się?
Tak.
Więc tak wygląda moja dusza.
Dziwne.
Ludzkie dusze
nie wyglądają tak samo jak ich ciało?
Czemu stał się taki przystojny?
Spójrz na niego.
To nie jest zwykły człowiek.
Większość ludzi w takiej sytuacji
byłaby zdziwiona albo by w to nie uwierzyła.
To zwykła reakcja.
A on? Nie do końca.
Ponoć liczy się tylko dobry wygląd.
Nawet, gdy jestem cały we krwi, wyglądam elegancko.
Dobrze wyglądam, prawda?
- Wariat, co nie? - Tak.
Masz to, co ci dałem?
Wyjaśnijmy to sobie. Przypadkiem mnie zabiłeś,
ale zwróciłeś mi życie dzięki tej Smoczej Kuli.
To nie Smocza Kula. Nazywamy ją Otchłanią.
„Otchłań”?
Cokolwiek to jest, wskrzesiło mnie.
Zgadza się.
Super.
To...
i to też.
- To kompletny świr. - Z pewnością.
Lepiej jej pilnuj, a nie używaj.
Dałem ci instrukcję obsługi, przeczytaj ją.
Jasne. Nieważne.
Jesteś teraz jej właścicielem,
więc dobrze ją wykorzystaj.
Spadła stumilionowa gwiazda.
- Pospieszmy się. - Dobra.
Człowieku, zwróciliśmy ci życie,
więc nie złość się na nas.
A za co, skoro teraz tak wyglądam?
Możecie wracać spokojnie.
Chwileczkę.
Kiedy ta twarz wygaśnie?
„Wygaśnie”?
Gdy umrzesz.
Muszę się przebrać.
Min.
Wiem, że tam jesteś. Otwieraj.
Niewiarygodne. Tak się nim opiekowałaś?
Nawet nie znasz hasła do jego drzwi.
Nie mówiłam, że go nie znam.
- A znasz? - Tak.
I teraz mi to mówisz?
Żartujesz sobie ze mnie?
Zanim pani spytała,
zadzwoniła pani i zaczęła walić w drzwi, więc...
- Otworzyć? - Mam się włamać?
Oczywiście, że nie.
Mamo, musisz robić takie zamieszanie?
A ty to kto?
Cóż...
Musiałem panią przestraszyć.
Studiowaliśmy z Minem na tym samym kierunku...
Na studiach
Min był jedynym Koreańczykiem w grupie.
To znaczy w kościele koło uczelni.
Chodziłem tam do kościoła i się zaprzyjaźniliśmy.
Więc poznaliście się w Australii?
Zgadza się.
Wiele o pani słyszałem.
Min często do mnie przychodził z pani duszonymi żeberkami.
Przez zapach zrobionego przez panią kimchi
- raz przyszła do niego policja. - Rety.
Min ci o tym powiedział?
Oczywiście.
Więc musisz wiedzieć, gdzie on teraz jest.
Gdzie jest?
MAMA
Był tu chwilę temu, ale wyszedł coś kupić.
Że też zostawił telefon.
Proszę zaczekać.
Zaniosę mu telefon.
Tak?
Mówiłam, żeby się wstrzymać.
Póki dyrektor Cha nie potwierdzi zmiany fabryki.
Powiedz, że to samo tyczy się nowego produktu.
Jak mógł nie pojawić się w pracy w tak ważnej chwili.
Pan Yang znów chce zmienić fabrykę?
Nie dość się już nagadał bzdur?
Proszę mu na to nie pozwalać.
Skąd tak dużo wiesz o naszej firmie?
Gdy Min zbyt dużo wypije,
ciągle ględzi o niekompetencji pana Yanga.
Stąd wiem.
Przyjechał pan Kim.
Chyba jest pani zajęta. Powiem Minowi, by do pani zadzwonił,
więc proszę iść do pracy.
Ma wiele do zrobienia przed ślubem.
Nie wierzę, że tak sobie zniknął.
Do widzenia!
I jak?
Numer, który pani dała, jest nieaktywny.
Musiała mieć drugi telefon.
Ale jest wyłączony, więc nie da się go namierzyć.
To mam siedzieć i bezczynnie czekać?
Proszę się uspokoić. Nerwy pani szkodzą.
Nie do wiary!
Skąd się wzięła ta nędzarka?
Zgodziłam się tylko dlatego, że Min ją kochał.
Jak mogła tak zniknąć?
Nie wie, z kim ma do czynienia?
Wybrany numer nie jest już aktywny.
Proszę sprawdzić numer i zadzwonić ponownie.
HEE-JIN
ZDJĘCIA OFIARY MORDERSTWA
DANE RODZINY OFIARY NAZWISKO: PARK GI-MAN
Nie rozumiem tego.
Dlaczego właśnie Seung-hun?
Dobrze wiemy, że on nie miał wrogów.
Skąd mam o tym wiedzieć,
skoro się nie znaliśmy?
Poprzednie ofiary też ich nie miały.
Rozwiązałaś sprawę oszustwa, którą wczoraj dostałaś?
- Zamiast się bawić... - Bawić?
To dla ciebie zabawa?
Tak tylko mówię.
Ostatnio miałaś najgorsze wyniki,
bo nie mogłaś odpuścić starych spraw.
Tym razem szef nie puści tego płazem.
Spokojnie. Zobaczysz.
W końcu mamy zdjęcia z jesiennej wycieczki.
Wygląda pani świetnie.
Ma rację. Wyglądam niesamowicie,
ale wszystko psuje wkurzająca twarz obok.
Czyja?
Mówisz o Mi-do?
Już z nami nie pracuje, a ty nadal jej tak nienawidzisz?
Dlatego właśnie nie muszę już tego ukrywać.
JESIEŃ 2018 - WYCIECZKA INTEGRACYJNA
Tak?
Dobrze. Zaraz zejdę.
- Co jest? - Ktoś musiał przebić mi oponę.
W zeszłym miesiącu jakiś gnojek urwał mi lusterko i uciekł.
Kamera w aucie pracuje bez wytchnienia.
Czemu torturują niewinną panią prokurator?
Poczekaj kilka minut.
Teraz na dole nie będzie przyjemnie.
To ojciec Park Mi-jin, ofiary z 2010 roku.
POZWALACIE UCIEC MORDERCY Z EOMSAN-DONG?
Był porucznikiem w drogówce.
Patrolował okolicę.
Jego córka zginęła, gdy był w pracy.
NIEKOMPETENTNI PROKURATORZY
Pewnie dlatego nie może odpuścić.
Może. Ale protest nic tu nie zmieni.
Nie specjalnie nie chcemy złapać sprawcy.
Chcemy go złapać,
- i to bardzo. - Gdyby to było proste,
wsadziłbym go do pudła, gdy miałem tę sprawę.
Nie musielibyśmy teraz tyle harować.
Może będę w stanie to zakończyć.
DETEKTYW PARK DONG-CHEOL
Tak, detektywie.
Zgadza się.
Proszę sprawdzić ówczesne miejsce pobytu.
Pamięta pan to znamię, o którym panu mówiłam?
Udało się je porównać z tym u pacjenta, który był tam leczony?
Dobrze, rozumiem. Dziękuję.
Co jest? Jakieś poszlaki?
A co?
Denerwujesz się, bo wszystko zaczyna pasować,
teraz gdy ja mam sprawę, której ty nie mogłeś rozwiązać?
Tak o mnie myślisz?
Jeśli go złapiesz,
podziękuję ci i złożę wyrazy szacunku.
Naprawdę masz jakąś poszlakę?
Mam.
Mała podpowiedź.
Podpis.
„Podpis”?
Masz jakiegoś podejrzanego?
Nie mogę ci tego powiedzieć.
Ale mam przeczucie, że będę mogła
przekazać zrozpaczonej rodzinie dobre informacje.
Zatem teraz przejdę obok niego.
POZWALACIE UCIEC MORDERCY Z EOMSAN-DONG?
Weź to.
WZNOWIĆ ŚLEDZTWO
7 GODZIN PRZED ŚMIERCIĄ GO SE-YEON
Jak to nie ma jej w pracy? Tu jest jej auto.
Co znowu?
Spotkajmy się. Hee-jin nie odpowiada.
Mówiłam, żebyś mnie w to nie mieszał.
Nie chcę, ale to ty mnie z nią wyswatałaś.
Ty mnie jej przedstawiłaś.
Jesteś jej jedyną przyjaciółką, o której wiem.
Dlatego tego żałuję.
Gdybym wiedziała,
że będziesz mnie dręczył swoim życiem miłosnym,
nie poznałabym was ze sobą.
Zaczekam. Jestem przed twoim biurem.
Mówiłam, że nie ma mnie w pracy.
Jestem zajęta. Nie mam czasu słuchać twojego biadolenia.
Pogadamy później.
Se-yeon, zaczekaj. Nie...
Cholera.
Coś ty za jeden? Co robisz?
Co ty wyprawiasz?
Rety.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Wielu ludziom nie podoba się moja praca. To był odruch.
Wszystko w porządku?
Proszę.
O nie. Krwawisz.
Niewiarygodne, Se-yeon.
Koszula mi prześwituje.
- Spójrz. - Ale przystojniak.
- I jak zbudowany. - Jest boski.
Przepraszam.
- Dlaczego to wziąłeś? - To pana?
Mam problem przez mokrą koszulę.
Ile za to? Zapłacę podwójnie.
Co? To nie jest na sprzedaż. Oddawaj.
Moje ciało nie jest na pokaz.
Za mało? To może potrójnie?
- To nie jest na sprzedaż. - Nie.
- Jestem nagi. - Nie.
Ty uparty...
- O rany. - O rany.
O rany.
Guziki...
Nie powinny tak łatwo odpadać.
O rany.
Serio. Powinieneś oddać, gdy prosiłem.
Zapomnij o pieniądzach. Proszę, weź.
Pasuje ci.
POLITYCY W STANIE OSKARŻENIA
To była droga koszula. Jak może być tak słaba?
Czemu masz to na sobie?
Miałem tu pewien problem.
Czekaj...
Czemu nagle trzymasz mnie za rękę?
Przeze mnie się zraniłeś.
Przepraszam.
Nie pamiętam, żebyś była tak miła.
Nie robię tego, bo jestem miła.
Zraniłeś się przeze mnie.
I przemoczyłeś koszulę.
Nie wiem, czy będzie pasować,
ale załóż to. Niczego innego nie mam.
Nie potrzebuję koszuli. Może pójdziemy na herbatę?
Miesiąc miodowy przed ślubem? Panna młoda jak zwykle olśniewająca.
Brawo, Min.
Może wysuszysz koszulę
- przy kubku gorącej... - Przepraszam, jestem zajęty.
Słuchaj. Musisz zwrócić tę koszulę.
Przepraszam!
Kto to był?
Nowy znajomy?
Nie, mieliśmy drobny incydent.
„Incydent”?
Przepraszam.
Hee-jin.
O co ci chodzi?
Przepraszam. Wziąłem cię za kogoś innego.
Masz jakiś problem?
KLINIKA CHIRURGII PLASTYCZNEJ
Tak, doktorze. Właśnie wróciłam.
Czy pani Oh Su-jin?
Szukam... Przepraszam.
Szukam kogoś. Nazywa się...
Poszukiwana pasażerka Jang Hee-jin.
Pani Jang Hee-jin, wiek 28 lat,
proszę zgłosić się do informacji w strefie F na pierwszym piętrze,
gdy tylko to pani usły...
Imponujące.
Ile on dostał tych pochwał?
PREZYDENCKA POCHWAŁA DLA OH YEONG-CHEOLA
BŁĘKITNY DOM KOREA POŁUDNIOWA
Tu też ostatni szew został założony w przeciwnym kierunku.
Ściąga się mnie na operacje podczas drzemek.
Pracuję ponad 80 godzin w tygodniu,
a i tak tracę wielu pacjentów, bo docierają za późno.
Po co mam się powtarzać?
System ratownictwa medycznego się nie poprawia.
Oto moja ostateczna odpowiedź. Nie będzie wywiadu.
Wolę ocalić jednego pacjenta więcej.
Do widzenia.
Przepraszam, że musieliście czekać.
Nie, dziękujemy, że znalazł pan dla nas czas.
Minęło sporo czasu.
Tak, byłem tu ubiegłej zimy.
- Jak się pan ma? - Dobrze.
O co chodzi?
Mam kilka pytań odnośnie pacjenta, który tu trafił
i zmarł dwa dni temu.
- Dobrze. - Pamięta go pan?
Tak.
Ale już nie żył, gdy go tu przywieziono.
Nie miałem nic do zrobienia.
Gdy stwierdziłem zgon,
szpitalny patolog zabrał ciało.
Nie ciekawi mnie jego leczenie.
Chodzi o ten szew.
Panie doktorze, przywieziono pacjenta ze szpitala Jinsong.
Dobrze.
Jak na złość.
Proszę iść.
Przepraszam. Proszę.
Jest świetnym lekarzem, ale niezbyt dobrym biegłym sądowym.
Raz czy dwa udało mi się z nim spotkać.
Jak widziałaś, jest ciągle zajęty.
To prawda.
Chodźmy.
Postawię ci soju i piwo, twoje ulubione.
Co? Zwykle pijesz coś mocniejszego.
Skoro stawiasz, to zamówmy też moje ulubione jedzenie.
Skwarki, podroby albo flaczki. To które?
Nie ma na liście pasażera o takim nazwisku.
Przykro mi.
To potwierdzone, że nie ma jej na liście pasażerów.
Ja jestem Jang Hee-jin. Kto mnie szuka?
WYMIERZĘ KARĘ WŁASNORĘCZNIE
Podwiozę cię. Mocno pada.
Nic mi nie jest.
Cześć.
- Taksówka. - Na pewno nic ci nie będzie?
W twojej okolicy popełniono ostatnio przestępstwo.
Powinienem cię odwieźć.
No tak. To była twoja sprawa.
Właśnie.
Powinieneś bardziej się przykładać.
W ten sposób nie będę musiała się martwić.
Przykładam się.
Ale puszczenie kobiety samej do domu
nie jest zbyt kulturalne.
Dla ciebie nie jestem kobietą, więc spoko.
Chwileczkę.
- Proszę pana. - Tak?
- Proszę jechać do Chungdang-dong 12-7. - Dobrze.
Nie.
Dlaczego za mnie płacisz?
- Panie kierowco. - Tak?
- Jedziemy. - Chwila.
Przynajmniej weź to.
Rany, Seo Ji-uk.
„Maniery czynią mężczyznę”.
Do jutra.
Dziękuję.
Halo?
Gdzie jesteś? Kiedy wrócisz do domu?
A kim ty jesteś, by mnie o to nagabywać?
Piłaś?
- Mieliśmy porozmawiać o czymś ważnym... - Przestań.
Kup mi coś na leczenie kaca.
A ja co, twój lokaj?
Jestem już innym człowiekiem.
Przestań gadać bzdury i wracaj! Jasne?
KAC-ZERO
Siedem tysięcy wonów. Zapakować?
Tak, proszę.
Proszę.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Szalenie przystojny.
GODZINA PRZED ŚMIERCIĄ GO SE-YEON
Dziękuję.
Co z nim nie tak?
Nawrzeszczał na mnie i kazał szybko przyjechać.
Proszę pana!
Tyle razy mówiłam,
żeby pan tego tu nie kładł.
Nie mam gdzie indziej.
Niech pan to trzyma w domu!
Jak to przemoknie na deszczu, zacznie śmierdzieć.
Nie mogę wtedy nawet okna otworzyć.
- Proszę to zabrać, natychmiast! - Nie mogę.
- Pani zostawi. - Bierz to!
Proszę zostawić!
Czy pan mnie właśnie uderzył?
Nie. Tylko lekko odepchnąłem.
Upadła pani, bo jest pijana.
Ma mnie pani za śmiecia? Ciągle pani mną pomiata.
Dobra, zabiorę to.
Przecież ja tu mieszkam.
Nawet nie mogę nic powiedzieć?
Dobra, zabiorę to.
To mój ostatni postój. Czemu nie mogę tu nic zostawić?
Rany, ależ pani jest życzliwa.
Wcześniej była miła i uprzejma.
A teraz wydaje polecenia?
Dłużej tak nie mogę. Powiem jej, kim jestem.
Halo, wszystko w porządku?
Halo?
Numer ratunkowy.
Na ulicy leży jakiś mężczyzna.
Adres to... W prawo na skrzyżowaniu Sangpyeong.
Już kogoś wysyłam.
Halo, proszę się obudzić.
Halo! Rety.
Chciał pogadać o czymś ważnym. Czemu go jeszcze nie ma?
Jak śmie kazać mi na siebie czekać?
Co za gnojek.
Żeni się i tak będzie mnie teraz traktować?
Nie zamykam drzwi. Wejdź i mnie obudź.
Jeszcze nie wyjechaliście?
Ten człowiek chyba nie oddycha!
Cholera.
Nie.
„Otchłań”?
Cokolwiek to jest, wskrzesiło mnie.
Kto wie? Może jego też uratuje.
Ale jak tego użyć?
Cholera.
Gdzie jesteście?
To...
druga aleja po skręcie w prawo.
Podejdę do głównej drogi.
OTCHŁAŃ MOŻE PRZYWRÓCIĆ ŻYCIE WSZYSTKIEMU, CO UMARŁO
Tutaj!
Jest tam, ale nie oddycha.
Szybciej. Tędy.
Tam.
Gdzie on jest?
Tu na pewno leżał jakiś mężczyzna...
Tu nikogo nie ma.
Słuchaj.
Daj spokój.
Nie jesteś dzieckiem.
Po co te głupie telefony?
Nie żartuję. Był tu, cały we krwi.
To wyraźne złamanie ustawy ramowej o służbach ratowniczych.
Możesz dostać grzywnę do dwóch milionów wonów.
I...
Są cholerne korki przez ten deszcz.
- On tu był. - Wypadek samochodowy w Sangji 3-dong.
Wypadek samochodowy.
Już jedziemy.
Zdaje się, że sporo wypiłeś.
To też wypij i kładź się spać.
- Idziemy. - Dobra.
Nawet jeśli żyje, w takim stanie daleko nie zaszedł.
Nic mu nie jest?
A może faktycznie mam zwidy?
Co to było?
Hej!
Poważnie? Prawie mnie potrącił.
Niewiarygodne.
Ile to już koszul dzisiaj zniszczyłem?
Jest w domu.
No tak.
Hej, Se-yeon.
Jest zła, bo się spóźniłem?
Hej, Se-yeon!
Przestań wrzeszczeć po nocy!
Przepraszam.
Se-yeon. Wyjdź!
Miałeś być cicho!
Przepraszam.
Zostawię napoje tutaj. Wypij je przed snem.
Hej!
Przepraszam. Już sobie idę.
Prokuratorze Seo.
Jak do tego doszło?
Gdzie jest ciało?
Skończyliście już robić zdjęcia?
Tak.
Zidentyfikowaliście podejrzanego?
PROKURATURA
INFORMACJA
Z wizytą.
Poproszę o dowód i proszę to wypełnić.
Dobrze.
DOWÓD OSOBISTY CHA MIN
Żeby wejść, potrzebuję dowodu?
Słucham?
Zapomniałem go. Pójdę po niego.
Rany, ale to uciążliwe.
Najpierw naprawię telefon.
Uwierzysz, że prokurator Go nie żyje?
Ktoś ją zamordował.
Ponoć ładne kobiety mają trudne życie.
Życie Se-yeon faktycznie było pełne zwrotów akcji.
- Kiedy pogrzeb? - Przepraszam.
Co pan właśnie powiedział?
Była taką grzeczną
i miłą młodą kobietą.
Wielka szkoda.
Kto miał na tyle odwagi, by zamordować prokuratora?
Właśnie! Straszny ten świat.
Mieszkaliście po sąsiedzku.
Nie powinna iść pani na pogrzeb?
Hej, Se-yeon.
Zostawię napoje tutaj. Wypij je przed snem.
Przepraszam. Już sobie idę.
Ja...
Ja tu byłem.
Na zewnątrz...
Widziałem, jak zgasło światło.
Ja...
Powinienem był wejść do środka.
Ja...
- Ja... - Młodzieńcze!
- Wszystko dobrze? - Co się stało?
Powinienem był wejść do środka.
- O nie! - Mój...
- Powinienem... - To smutne.
Powinienem...
Co to jest?
Wielkie nieba!
Zamierzasz tu zostać na stałe?
Nie, tylko...
Min prosił, bym go odwiedził.
Masz z nim jakiś kontakt?
Gdzie teraz jest?
Chodzi o to...
DRZWI WEJŚCIOWE
Kto tam?
Halo? Tu policja.
Pan Cha Min jest w domu?
To działa?
Więc gdzie jest Min?
Nic mu nie jest? Coś mu się stało?
Bez obaw, nic mu nie jest.
To dlaczego policja...
Nie mam czasu na wyjaśnienia, ciociu. Opowiem innym razem.
„Ciociu”?
Ja?
Którędy?
Tędy.
Tutaj?
Co to za koleś?
- To nie on. - Skąd wiesz?
Podejrzany ma 170 cm i jest puszysty.
Proszę spojrzeć.
To praktycznie karzeł.
Ten mógłby być modelem.
- Pospiesz się. - Tak jest.
Policja wyodrębniła podejrzanego
w sprawie zabójstwa pani Go
i skupia całe swe siły na jego szybkim schwytaniu.
Zobaczmy konferencję prasową prowadzoną przez kierującego sprawą.
Podejrzany to 30-letni mężczyzna, pan Cha.
Był znajomym pani Go,
który, jak się okazało, od lat ją prześladował.
- Policja ustala miejsce pobytu... - Nie wierzę, że ona nie żyje.
...ukrywającego się podejrzanego.
- Prawdopodobnie przenosi się... - A oni mówią, że ją zabiłem.
...z miejsca na miejsce, gdyż kamery z okolicy jego domu
nie zarejestrowały jego obecności
ani nie odezwał się do swoich znajomych.
Nie używa swojego samochodu,
dlatego myślimy, że korzysta z transportu publicznego.
Dzień dobry, policja.
Czy zameldował się tu mężczyzna o nazwisku Cha Min?
- Chwileczkę. - Dobrze. Dziękuję.
Ile tutaj kosztuje wynajęcie pokoju?
Skąd wiedzieli, że tu jestem?
Albo na kilka godzin?
- Poproszę rachunek. - Dobrze.
- Dziękuję. - Proszę.
- Witam. - Skąd wiedział...
Przepraszam, młodzieńcze.
Przepraszam.
Możemy zamienić słówko?
Policja.
Mógłbyś trochę unieść daszek?
Przepraszam bardzo.
Dziś jest ostatni dzień pogrzebu?
Tak. Wszyscy powinniśmy później tam iść.
Gdy słyszę o tych zabójstwach, ciarki mnie przechodzą.
- Mnie też. - Chyba będę mieć koszmary.
SPOCZYWAJ W POKOJU
ŚP. GO SE-YEON
By zobaczyć zmarłą po raz ostatni, proszę tędy.
Dobrze. Zadzwoń do swojej bratowej.
NAJDROŻSZA SE-YEON
- Se-yeon. - Se-yeon!
- Se-yeon!
Z drogi. Mam już faceta.
- Co? - Kogo?
- Daj spokój! - A co z nami?
Tato!
- Tato? - Tato?
- Teść? - Proszę pana!
- Proszę pana!
- Teściu!
Kocham cię, teściu...
Widzę, że nie musiałem przychodzić.
O czym ty mówisz?
Znaczysz dla mnie więcej niż oni wszyscy razem.
O rany. Proszę.
Jaka śliczna!
- Załóż mi ją. - Dobrze.
- Teściu! - Teściu!
Se-yeon...
Przestań, kochanie.
Niech odpoczywa w pokoju.
Moja dziewczynka...
Nie oddam jej.
Moja Se-yeon...
- Uspokój się. - O rety.
- Hej! - O rety!
- Obudź się! - Podnieście ją!
- Obudź się! - Skarbie!
- Hej! - Skarbie!
Skarbie!
Serce mi pęka.
Jest zbyt młoda.
- Zamknijmy trumnę. - Tak jest.
Nie zostawiłeś tu pokrywy? Gdzie ona jest?
A jak myślisz? Może zostawiłeś ją gdzie indziej.
Idź po nią!
ZMARŁA GO SE-YEON
Przepraszam.
Jestem przyjacielem Se-yeon.
Mogę się z nią jeszcze pożegnać?
Tak, proszę.
Se-yeon, jesteś podła.
Jesteś najgorsza.
Wiesz o tym?
Jak mogłaś...
Jak mam teraz znaleźć Hee-jin bez ciebie?
Jak mam oczyścić swoje imię?
Se-yeon...
Dla ciebie to koniec?
Co mam teraz bez ciebie zrobić?
Se-yeon...
Se-yeon.
Se-yeon!
Czego chcesz? Nawet nie działasz!
Proszę, zwróć jej życie.
Ten jeden raz, proszę.
Tylko ten jeden raz.
Błagam.
Cholerni kosmiczni oszuści!
Mówiliście, że to może wskrzeszać zmarłych! Że to ich uratuje!
Skończył już pan?
- Tak, dziękuję. - Nie ma za co.
- Ta też nie pasuje. - Co z tobą?
- To nie ta! - To gdzie się podziała?
Twierdzisz, że sama gdzieś uciekła? Poszukaj jej!
Se-yeon.
Rany, jak zimno.
Gdzie ja jestem?
I co ja mam na sobie?
Powinnam przestać pić.
Przepraszam, mogę pożyczyć telefon?
Co?
Wybacz.
Widzę, że nie jesteś w nastroju.
Przepraszam.
Czy my się nie znamy?
To ty ukradłeś mi koszulę!
- Słucham? - No wiesz, wtedy,
przed prokuraturą.
Nie pamiętasz mnie?
Serio?
Wcale mnie nie pamiętasz?
Mylisz mnie z kimś.
Jestem pewna, że to on.
Naprawdę cię nie znam.
Nie śledzę cię.
Po prostu idę w tym samym kierunku.
Na pewno mnie nie pamiętasz?
Wtedy też padało.
- W którą stronę? - Słucham?
W którą idziesz stronę?
Tędy.
Daj spokój!
Hej. Zwykle nie jestem czepliwa,
ale ucieczka z czyjąś koszulą
uznawana jest za kradzież,
gdybyś nie wiedział.
ŚP. GO SE-YEON
Co tu się dzieje?
Dlaczego ja nie żyję?
Ja nie umarłam!
- Mamo. - Skarbie!
Dlaczego płaczesz? Jestem tu!
Przestań płakać!
- Mamo. - Hej!
Nie wiem, jak blisko byłaś z moją córką,
ale twój ból jest niczym w porównaniu z naszym,
więc nie rób scen!
Co ty sobie wyobrażasz?
Tato, co ty mówisz?
Boję się. Przestań.
Co z wami?
- Szybciej, pakujcie trumnę! - Tato!
Tato!
Mamo!
To nie ja...
- Tato! - Dalej.
Zaczekajcie! Proszę!
Puszczaj!
Odsuń się!
Puść mnie! Powiem im, że Go Se-yeon nie umarła!
- Puszczaj! - Wiem, co się dzieje, uspokój się.
Co ty tam wiesz?
Wiem wszystko.
To ja...
przywróciłem cię do życia.
Tym.
OTCHŁAŃ WSKRZESZA ZMARŁYCH, NADAJĄC IM FORMĘ ICH DUSZY
Ty jesteś...
Se-yeon, prawda?
Kim ty jesteś?
Duchem?
Albo Żniwiarzem Dusz?
To ja.
Cha Min.
To ja, Go Se-yeon.
Jak mogę odpuścić, skoro nadal żyję?
I tak nie uwierzą, jeśli im powiesz, że to ty.
Będą zdruzgotani, gdy odkryją brak ciała.
Znajdę tego, kto cię zabił.
Co wiemy o miejscu pobytu Cha Mina?
Czemu używasz swojej karty? Szukają cię.
Idiota.
Mówiłem, że cię nie zabiłem.
Zważywszy na wszystko, powinieneś się postarać,
by mi pomóc w znalezieniu zabójcy czy nie?
Powinieneś mi zaufać i robić, co ci mówię czy nie?
- Co to jest? - Znam tę osobę.
Napisy: Grzegorz Marczyk